Ομαδική συμβουλευτική υποστήριξη

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία η ομαδική συμβουλευτική στα υπογόνιμα άτομα έχει βρεθεί πως προάγει τη γνώση νέων πληροφοριών και μειώνει το άγχος. Σε έρευνες που έχει αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά τους, βρέθηκε η θετική επίδραση στην αίσθηση του ανήκειν, στην εκπαίδευση και στη δύναμη ώστε να συνεχίσουν.

 

Στο τέλος του κύκλου ομαδικών συναντήσεων, τα μέλη αναφέρουν ότι οι δεξιότητες που διδάχτηκαν συνεχίζουν να τους βοηθάνε και σε άλλες δυσκολίες της ζωής τους, όμως οι σχέσεις που πραγματοποίησαν μέσα από την ομάδα αποτελούν το σημαντικότερο δώρο που αποκόμισαν.

 

Τι συμβαίνει στις ομαδικές συναντήσεις:

  1. Ενστάλαξη της ελπίδας. Η ελπίδα σε συνδυασμό με εμπιστοσύνη στη θεραπευτική διαδικασία, φέρνει και κρατά τους ανθρώπους στο πλαίσιο αυτό. Παρέχεται με δύο τρόπους, και από το σύμβουλο, αλλά και από τα μέλη της ομάδας, τα οποία είναι και αποδέκτες και παροχείς ελπίδας και κουράγιου για την επίτευξη των στόχων τους (βελτίωση της ποιότητας ζωής, στρατηγικές διαχείρισης, μειωμένος άγχος και κατάθλιψη).
  2. Οικουμενικότητα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υπογονιμότητα συμμετέχουν συνήθως στις ομαδικές θεραπείες με την πεποίθηση ότι το πρόβλημά τους είναι μοναδικό. Η αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα μέλη βοηθά να συνειδητοποιήσουν ότι μοιράζονται παρόμοια συναισθήματα και εμπειρίες. Συχνά αποτελεί την πρώτη φορά που νιώθουν να γίνονται πλήρως κατανοητοί και αποδεκτοί. Η ομαδική θεραπεία βοηθάει το αίσθημα του "ανήκειν", κι έτσι κανονικοποιούνται τα συναισθήματα για την υπογονιμότητα, αφήνοντας χώρο για τις απαιτήσεις της θεραπείας καθώς και τη λήψη περαιτέρω αποφάσεων.
  3. Μοίρασμα πληροφοριών. Ακόμη ένας θεραπευτικός παράγοντας είναι η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των μελών. Η ψυχοεκπαίδευση περιλαμβάνει την εκμάθηση νέων δεξιοτήτων (γνωσιακών - συμπεριφορικών τεχνικών), δίνοντας έμφαση στη δύναμη της γνώσης και βοηθώντας τα υπογόνιμα άτομα να αποκτήσουν μεγαλύτερη αίσθηση του ελέγχου.
  4. Ανάπτυξη τεχνικών κοινωνικοποίησης. Η εκμάθηση δεξιοτήτων κατάλληλης διάδρασης του ενός με τον άλλον είναι ακόμη ένας θεραπευτικός παράγοντας των ομάδων. Μέσα σ’ αυτές τα μέλη μαθαίνουν πώς να αντιμετωπίζουν θέματα που προκύπτουν με την οικογένεια, τους φίλους, τη δουλειά και το προσωπικό της μονάδας γονιμότητας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μεταξύ τους προσφέρουν προτάσεις, ανατροφοδότηση, παιχνίδια ρόλων, ώστε να μάθουν να διαχειρίζονται τις καταστάσεις και τις διαμάχες με το "γόνιμο κόσμο" ή τη θεραπευτική ομάδα.
  5. Προσωπική διερεύνηση. Η ομάδα είναι ένας μικρόκοσμός, μέσα στον οποίο ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει τον εαυτό του, τη συμπεριφορά του και τις σχέσεις του με τους άλλους. Οι ομάδες που απαρτίζονται από άτομα με πρόβλημα υπογονιμότητας, αποτελούν βοηθητικές εμπειρίες για αυτά, ώστε να έχουν την ευκαιρία να καταλάβουν πράγματα για τον εαυτό τους, καθότι η υπογονιμότητα προκαλεί την κοινωνική τους απομόνωση και το στιγματισμό τους.
  6. Κάθαρση. Είναι η έκφραση δυνατού συναισθήματος, και παρότι αποτελεί θεραπευτικό παράγοντα, δεν είναι πρωταρχικός θεραπευτικός στόχος. Οι ομάδες ατόμων με υπογονιμότητα παρέχουν μία δυνατή εμπειρία κάθαρσης, η οποία είναι ελπιδοφόρα και θεραπευτική. Η καθοδήγηση προς αυτή μπορεί να γίνει από το σύμβουλο, με τεχνικές όπως αυτή της καθοδηγούμενης φαντασίας.
 

Created by makeitreal
Copyright © 2015 Ροζίνα Παλαιολόγου